2 feb. 2011

Het failliet van DRM

Gisteren werd ik er door meerdere mensen op gewezen dat er nu een set plug-ins voor het e-bookprogramma Calibre zijn die het werkelijk kinderspel maken om het DRM van een e-book af te halen. Door Wiebe vergeleken met het kraken van de OV-chipkaart. Niet eens zo'n vreemde vergelijking.

De OV-chipkaart is natuurlijk te kraken, want alles is te kraken. Zo ook DRM. Hoe geavanceerd je het ook zult maken. Er is ergens wel een whizzkid die dát als uitdaging zal zien en een workaround weet te vinden. De overheid reageert op alle commotie rondom de OV-chipkaart dat het beter is dan de oude strippenkaart (die werd/wordt nog veel vaker misbruikt). Uitgevers reageren op dit moment vergelijkbaar. Mét DRM is nog altijd beter dan zonder.

Maar nu kraken kinderspel wordt, zowel bij de OV-chipkaart als het e-book, verlaten we het vage gebied van hackers, whizzkids en het slimme buurjongetje die dat wel kan. Met dit soort technieken kan iedereen het, als ze maar een beetje de behoefte voelen om het op die manier te doen. Mijns inziens kun je die behoefte maar op één goede en legale manier voeden: groot aanbod, goede (lagere) prijs en de consument vooral niet met gedoe opzadelen. Geen Adobe-DRM, maar eerder DRM-vrij of social DRM (wat eigenlijk geen DRM mag heten).



Wat mij betreft is dit dan ook het failliet van DRM in de boekenwereld. Ja, dit hebben we eerder in de muziekindustrie gezien. Maar het is blijkbaar heel menselijk om daar eerst zelf achter te willen komen. Dat er in een eeuwenoude industrie angst heerst voor technologische ontwikkelingen als het e-book (en dan met name alles daar omheen, zoals piraterij), begrijp ik. Ik keur het niet goed, absoluut niet. Want op de lange termijn geloof ik ook dat het niet gaat werken om alles te proberen te beveiligen. Maar ik snap wel waar het vandaan komt.

De grote vraag zal nu worden (al hangt die al twee jaar boven het hoofd van de boekenwereld): hoe lang blijven uitgevers nog DRM gebruiken? Gaat alles nu in een stroomversnelling of, nogmaals een parallel trekkend naar de OV-chipkaart, steken we de kop in het zand en blijven we geloven dat iets beter dan niets is? Dat dit zou gebeuren was onvermijdelijk. Het zou linksom (deze manier) of rechtsom (heel veel slechte publiciteit en/of nog veel meer piraterij) toch gaan gebeuren.

Zie het niet als een bedreiging maar als een kans. De muziekindustrie heeft door DRM te gebruiken veel over zich heen gekregen. De kans voor de boekenwereld in dezen is volgens mij dat dit ons niet hoeft te gebeuren. Illegaliteit heeft altijd bestaan en zal altijd blijven bestaan. Laten we ons daarom focussen op de andere kant: 'Hoe kunnen we consumenten zo ver krijgen dat ze ons legale aanbod (blijven) kopen en dat interessanter en waardevoller vinden dan de 'gratis' verkrijgbare illegale alternatieven?'

15 opmerkingen:

  1. @Timo,

    Een prima artikel.
    Aan het einde schrijf je:" 'Hoe kunnen we consumenten zo ver krijgen dat ze ons legale aanbod (blijven) kopen en dat interessanter en waardevoller vinden dan de 'gratis' verkrijgbare illegale alternatieven?' "
    Ik denk dat uitgevers dit heus wel weten.
    Het heeft geen enkele zin in herhalingen te vallen, door een opsomming te maken van zaken die zouden moeten veranderen.
    Het gaat er niet om de consument zo ver te krijgen, maar of de uitgever bereid is naar de conument te luisteren.


    Volgens mij bedoel je precies het tegenovergestelde, bij wat je hier schrijft:"Mijns inziens kun je die behoefte maar op één goede en legale manier voeden: groot aanbod, goede (lagere) prijs en de consument"
    Vervang voeden door afremmen en de strekking van je betoog is helder.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @tim Ik denk dus dat uitgevers dit niet weten. Zouden ze het wel weten, waarom zouden ze er dan niks mee doen? Dat zou pas echt dom zijn. Nee, ik geloof oprecht dat het gros van de uitgevers dit niet weet/ziet.

    Ik doel op de behoefte naar content, niet op de behoefte naar illegale content. Dan klopt mijn strekking wel. De behoefte naar content is er immers. Het is de kunst aan de uitgevers om de consument die behoefte legaal te laten invullen en niet illegaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Met deze situatie hoeven de consumenten niet echt blij te zijn, mogelijkheden:
    nog minder eboektitels uit angst
    nwe (versie) van DRM.

    Dat uitgevers nu plotseling gaan inzien dat er vraag naar content is, daar waar ze altijd minachtend het een kleine markt hebben genoemd, lijkt niet waarschijnlijk.

    Als je het stukje van Jaquline Remmers op InCT leest over de stapel keuzes waar uitgevers voor geplaatst zijn, kan je zien dat ze over het algemeen te lang wachten met beslissen/handelen.

    Zo ook nu blijkt dat. Het wordt steeds moeilijker om in actie te komen.
    Dat komt volgens mij voort uit het nog steeds niet snappen dat in de e-markten men moet uitgaan van de consument. In uitgeversland denkt men nog steeds in termen van (mogelijke)produkten als uitgangs punt. Waarom? omdat men niets weet van de consument. Veel conclusies worden getrokken uit amerikaanse onderzoeken.
    Die hoeven hier niet op te gaan. Nu. Mischien over een paar jaar.
    De oplossingen worden steeds problematiser en vragen straks om draconische maatregelen om de branche te herstructureren.

    Ben benieuwd waarom we zo weinig over de calibre mogelijkheden horen uit de VS. Is het zo vers? Als ik pietvo lees, bestaat het al een tijdje. Of is het al grootschalig in gebruik.

    Volgens mij vragen de yanks nog steeds bijvoorbeeld om DRM op vertalingen. (zinloze actie?)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @George Het is de vraag hoe men zal reageren. Maar, net als bij de OV-chipkaart, zal elke nieuwe versie toch wel weer gekraakt worden. De vraag zal zijn of uitgevers eerst nog wat nieuwe versies willen proberen, voor ze tot dat inzicht komen.

    Tja. De yanks vragen dat inderdaad. En Kindle en iBooks hebben zo hun eigen formaat en DRM, waardoor je het enkel op hun apparaten (of in hun apps) kunt consumeren. Voordeel in de VS is dat er een paar systemen zijn die én een groot aanbod hebben én een groot marktaandeel, in een gecombineerd ecosysteem (e-books + readers). In NL is de absolute marktleider bol.com, maar die biedt enkel e-books aan (en niet 1 reader, maar een berg). Als er complete ecosystemen zijn is DRM een ondergeschikt onderwerp. Je hebt er als gebruiker simpelweg minder last van. Het e-book werkt op jouw apparaat, de prijs is goed en het aanbod breed. En aangezien je met de Kindle ook kunt uitlenen (als de uitgever dat accordeert), blijft er bijna niks over om over te klagen. En dat is wel iets anders dan de situatie hier.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Absoluut.

    Punt blijft, en we hebben dar al eens meer over gehad(!!), hoe krijg je de uitgevers tot inzicht. En niet alleen vwb DRM.
    Het lijkt wel of ze steeds meer blokkeren door allerlei nieuwe mogelijkheden.

    Optie:
    Als je niet wil en/of kan schakelen, geen probleem,
    blijf lekker bij de pboeken en laat de (rechten van)eboeken en dergelijke maar bij andere partijen. Weet zeker dat er geinteresseerden zijn.
    Maar als je er mee wil verdienen, moet je er voor werken/risico lopen en niet de ontwikkelingen proberen tegen te houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. In ieder geval hebben we weer een gevalletje 'waan van de dag', maar eens kijken of er iets doordringt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @George Ja, wie dat (uitgevers tot inzicht krijgen) weet mag het zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Timo,
    Je bent dus van mening dat de uitgevers het niet weten ' Omdat ze er niets mee doen.'
    Die aanname is logisch maar niet vanzelfsprekend.
    Er is nog een andere mogelijkheid: ze weten het wèl, maar ze besluiten er niets mee te doen, met het inzicht.
    Dat dit in jouw ogen dom is en in mijn ogen ongelooflijk, mag zo zijn, maar als ondernemer bepalen ze helemaal zelf wat ze doen of laten.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @tim Klopt inderdaad. En bij jouw slotzin is het ook waar mijn 'prediken' stopt. Ik denk ook dat er, misschien niet nu, maar op een later moment zeer zeker, uitgevers zijn die besluiten er niet mee te willen doen. En dan kan ik hoog en laag springen, dan kunnen lezers (zoals jij en George) dat doen en dan kunnen collega's dat doen... Maar dat zal allemaal niks helpen. En dan zal de tijd ons leren wat daarvan komt. De invulling daarvan heb ik al vaak genoeg gegeven.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @Tim
    Of dat nou zo zwart/wit ligt, dat zij alles zelf mogen bepalen, dat weet ik nog zo net niet.

    Er is ook nog zoiets als verantwoordelijkheden. Op het moment dat er een wettelijke regeling/prijsbescherming bij komt kijken, denk ik dat er sprake is van een behoorlijke mate van maatschappelijke verantwoordelijkheden en dabn heb je natuurlijk ook nog de verantwoordelijkheden richting auteurs om het werk uit te dragen.
    Gezien de historische positie van de ze partijen kan je denk ik niet zomaar spreken van "daar is de auteur zel bij". Want vanuit de historische verhoudingen is er toch ook een afhankelijkheids positie opgebouwd.
    Natuurlijk zijn de uitgevers 'baas in eigen buik', maar is er volgens mij ook sprake van een meer dan normale verantwoordelijkheids positie.

    In die zin, kan je hier denk ik van maatschappelijk onverantwoord gedrag spreken, op het moment dat uitgevers met kunstmatige regelingen en/of niet adequaat handelen, de ontwikkelingen rond culturele produkten frustreren.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @Timo

    E tu Brute!

    Gooi je ook een handdoekje? Gastendoekje?
    Kan me er, net als bij Wiebe bijvoorbeeld, wel iets bij voorstellen trouwens

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @George,
    Zeker hebben uitgevers een maatschappelijke functie, en een eerzaam beroep.
    Recent heb ik het vergeleken met een loge van de Vrijmetselaars: beslotenheid, deftigheid, betrokkenheid èn een mannenbastion.
    Tel daarbij een ouderwetse paternalistische houding en je komt een heel eind.
    Iedereen moet zelf weten hoe hij zijn feestje viert.
    Dat er auteurs de dupe kunnen zijn van het huidig beleid ten aanzien van eboeken kan ik mij voorstellen, maar het zijn de auteurs zèlf die dit moeten oplossen.
    Zij moeten gekoesterd worden en steun krijgen als het ze zelf niet goed lukt.
    De actie van Rian Visser over een uitgever die zijn auteurs en illustratoren niet zo netjes behandelde is een goed voorbeeld van hoe snel je als auteur iets ' aan het rollen ' kunt krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @George,
    De wettelijke bescherming van de vaste boekenprijs is volgens mij zelf door de branche bedacht en door de overheid gewaarmerkt.
    Dat deze bescherming luiheid kan veroorzaken is bekend en helaas ook gebleken.
    Het is te hopen dat de Nederlandse Mededinging Autoriteit net als de Engels zusteroganisatie het prijsbeleid en de illegale prijsafspraken aanpakt en afstraft.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. @George Zoiets. Als veel inspanningen tot niets leiden, kan ik mijn energie beter op een andere manier inzetten. Maar niet de volledige handdoek, eerder een klein gastendoekje ;-)

    BeantwoordenVerwijderen