Piraterij bestrijden doe je zo

Er was deze week tijdens de London Book Fair één (digitaal) onderwerp dat een aantal keren terugkwam: piraterij. Op zichzelf natuurlijk niet vreemd, aangezien het boekenvak meer en meer digitaal aan het worden is. Iets wat overigens ook met elke nieuwe beurs steeds zichtbaarder wordt (mooi!). Dus dat de piraterij van digitale boeken mensen bezighoudt, is goed te begrijpen. Al zijn er in mijn ogen nog niet genoeg mensen zich werkelijk bewust van het digitale landschap (lees: 'dat is voor ons nog lang niet relevant'). 

Wat ik echter schokkend vond, is dat David Shelly van Little Brown (toch niet de kleinste uitgeverij) een in mijn ogen bijzonder vreemde uitspraak deed, die bijval kreeg van een aantal anderen, die gequote werd in een artikel in de dagelijkse editie (tijdens de beurs) van The Bookseller: 'Een van de redenen waarom uitgevers het royaltypercentage voor digitaal niet kunnen verhogen, is omdat dat geld nodig is voor de stijgende kosten van piraterijbestrijding.' Oké... WTF?!

Ten eerste: piraterijbestrijding is echt zo'n beetje het domste wat je (actief) kunt doen. Het lijkt wel of niemand uit de boekenwereld wil leren van de muziekindustrie. Dat je optreedt tegen illegale aanbieders van jouw content, oké, zo lang het geen dagtaak is. Maar daar actief tijd en geld insteken is de allerslechtste investering voor je bedrijf.

Ten tweede: niet alleen kost het je tijd en geld (en levert het nauwelijks wat op, nogmaals, leer van de muziekindustrie), het kan je ook je imago kosten. Dit is wel een lastige om te bevatten. Zeker als je niet wilt/durft te kijken naar andere industrieën die al met dit bijltje hebben gehakt. De reden dat mensen illegaal downloaden is namelijk lang niet altijd dat ze iets gratis willen hebben. Redenen zijn vaak: gemak (in een bestandsformaat van jouw keuze, te gebruiken op een apparaat van jouw keuze), snelheid (waarom wachten tot iets hier te koop is, als je het al elders kunt krijgen, voelt als oneerlijk) of beschikbaarheid (zie het Harry Potter-voorbeeld).

Als dát redenen zijn voor mensen om illegaal te downloaden, betekent het ook dat je ze nog verder tegen de haren instrijkt als je ze actief gaat bestrijden. Het allerbelangrijkste is namelijk: ze willen je product! Het is aan jou (als contentmaker/-aanbieder) om ervoor te zorgen dat de consument het product zo makkelijk mogelijk, snel mogelijk en voor een goede prijs en zonder gedoe (geen DRM, onnodige copyrightmeldingen, te gebruiken op een apparaat naar eigen keuze) kan aanschaffen.

Maar er is ook nog een derde reden waarom ik dit zo schokkend vond. Eigenlijk ook de grootste reden waarom. Het belangrijkste voor een uitgeverij zijn de auteurs. Auteurs zijn de echte merken van een uitgeverij. Met auteurs bouw je een band op, een relatie. Als het goed is voor de lange termijn. Hoe bedenk je het dan om te zeggen tegen je auteurs, of eigenlijk niet eens, maar tegen de rest van de wereld (en de auteur mag hopen dat hij/zij het ook meekrijgt), dat royalties voor digitale producten niet verder omhoog kunnen omdat dat geld gereserveerd moet worden voor piraterijbestrijding?! Het zou me niks verbazen als een aantal auteurs nog eens heel goed gaan nadenken of dat wel de juiste uitgeverij voor hen is.

Kleine toevoeging: het downloaden is nu nog niet illegaal in Nederland (enkel het aanbieden), al komt daar mogelijk binnenkort verandering in.