De digitale oogst (51)

Rara, wat ben ik?

Teaser 3: de app nadert zijn voltooiing, hierbij nog wat hints

De eerste versie van onze iPad-app is inmiddels door en door getest, en de bevindingen zijn naar de ontwikkelaars gestuurd. Het zal nog even doorwerken worden om het allemaal op tijd klaar te krijgen, maar dat gaat zeker lukken!

Mede dankzij de hulp van de bètatesters die zich massaal aanboden, zijn er zowel fouten uitgehaald als goede tips aangedragen. Ik ben dan ook enorm blij met deze feedback, die eens te meer bewijst dat de power bij the crowd ligt!

En omdat de deadline nadert, ik zei al: het wordt doorwerken om het op tijd klaar te krijgen, hier nog wat hints. Ik ben benieuwd of mensen een idee hebben van wat het wordt.

De innovatie van het boek

Zojuist kwam ik deze blogpost tegen, van Wired-journalist Tim Carmody, die een ander licht laat schijnen over de recente acquisitie van Push Pop Press door Facebook. Hij stelt dat door dit soort overnames de kans op innovatieve ontwikkelingen in de uitgeefwereld kleiner wordt. Maar is dat wel echt zo?

GESLOTEN: Bètatesters gezocht voor onze iPad-app!

De voltooiing van onze allereerste (iPad)app nadert. De app waar ik eerder twee teasers van geplaatst heb. En voor de laatste puntjes op de i wil ik the crowd, jullie dus, graag inzetten. Ofwel: ik zoek 10 bètatesters voor onze iPad-app die halverwege volgende week zin en tijd hebben om onze app helemaal binnenstebuiten te keren, gek te maken en natuurlijk te laten weten wat ze vinden!

De digitale oogst (50)

Gaaf: computer games als (ouderwetse) boekomslagen.

Pas je op met wat je twittert?!

Wie er straks nog betaalt voor jouw nieuwe boek

Vanmorgen las ik de column van Ilja Leonard Pfeijffer op nrcnext.nl waarin hij hardop verzucht wie er straks nog wil betalen voor zijn nieuwste boek. Want in deze tijd van downloads (legaal en illegaal) en digitalisering, lijkt het wel of niemand nog iets over heeft voor het werk dat door een creatief is gemaakt. Maar is dat wel zo?

Digitaal uitgeven = uitgeven

Via via werd ik op een blogpost gewezen van Evan Schnittman, de man die onder andere verantwoordelijk is voor het digitale stuk van Bloomsburry, waarin hij het einde van zijn blog aankondigt. Een blog dat je zou kunnen vergelijken met deze: iemand uit het boekenvak die het reilen en zeilen van de digitaliseringsslag in zijn industrie beschrijft, verklaart en duidt. Waarom hij ermee stopt? Omdat digitaal volgens hem volwassen is geworden. In zijn letterlijke woorden: 'it has gone corporate'.

Zet dat om in een minder letterlijke vertaling, en je krijgt zoiets als: digitaal uitgeven is uitgeven geworden. En dat is een visie waar ik het helemaal mee eens ben. In ieder geval met de eerste vier van de vijf woorden. Want 'geworden' is het in Nederland nog niet. En ook niet in Engeland, zoals The FutureBook concludeert.

Wie let er op de klant?

Het kan mensen met een iPhone, iPad of een interesse in e-books niet ontgaan zijn: Apple heeft zijn regels voor in-app aankopen nu dan echt nageleefd. De deadline stond oorspronkelijk op 30 juni, maar die ging min of meer geruisloos voorbij. Er werd wel aandacht aan besteed, maar eigenlijk alleen maar door de websites en blogs die zich afvroegen of de grote spelers (Amazon, B&N, Kobo en Google) hun apps zouden aanpassen, of dat Apple de apps eventueel zou verwijderen. Maar niets van dat alles. Tot een week geleden. Kobo en Amazon kwamen opeens met aangepaste apps, nu zonder winkel, en de app van Google Books was verwijderd. Apple bleek een kleine maand later zijn opgestelde regels wel degelijk na te leven.

Dit ging niet zonder rumoer voorbij. Zoals ik hier al in een opsomming van een deel van de berichtgeving liet zien.  Maar de rumoer die er was, voelde niet helemaal terecht. Om dat te verklaren, is het goed om alles nog eens in perspectief te zetten.